Effect op de omgeving

Een frisse zaterdagmiddag en ik sta met mijn bordjes Free Hugs op het Klokhuisplein in Haarlem. In de verte zie ik een groep vrouwen aan komen lopen. Ik tel….. zeven. Allemaal rond een jaar of veertig. Twee van hen dragen een paraplu en nu ik wat langer kijk, zie ik dat meer van hen regenkleding aan heeft. Degelijk, warm. 

Nu ze dichterbij komen, maakt één van de vrouwen oogcontact met mij en ze bekijkt mijn bordjes. Haar gezicht blijft strak en ze wendt haar blik weer van mij af. Ik zie dat ze iets zegt tegen iemand. En ik vang wat duitse klanken en woorden op. 

Terwijl het groepje vrouwen nu vlak bij me is, kijken er meer mijn kant op. Ze observeren, hun gezichten blijven strak. En terwijl ze zo naar me kijken, lopen ze in hetzelfde tempo door. En passeren me. 

Iets heeft mijn nieuwsgierigheid getrokken. Zonder te weten waarom, blijf ik staan en volg met mijn ogen deze groep.

Twintig meter verderop in de straat houden ze opeens stil. Eén van de vrouwen met een paraplu opent haar armen en omarmt een groepsgenoot. En ik zie links van hen nog twee vrouwen elkaar omhelzen. Ik hoor hoge klanken van hun stemmen door de straat galmen. En er wordt gelachen. En nog twee omarmen elkaar. Opeens is er overal beweging in de groep. Er wordt druk door elkaar heen gelopen en iedereen doet mee. Iedereen zoekt elkaar beurtelings op en hugt elkaar. 

Ik voel een glimlach, grinnik en denk: effect op de omgeving! 

Plaats een reactie