Hugs for Lombok

Ik heb Lombok overleefd

Van half juli tot half augustus was ik op vakantie in Indonesië. Dit keer ging de reis naar Java, Flores en Gili Meno, een eiland voor de westkust van Lombok. 

Op zondagavond 5 augustus liepen mijn partner Sander en ik na een heerlijke maaltijd terug naar Exotic House, onze vakantiehuisje op Gili Meno. Tijdens de korte wandeling belandden we midden in één van de meest schokkende ervaringen van ons leven: een aardbeving van 6,9 op de schaal van Richter. Wij kunnen het gelukkig navertellen….. het ging als volgt. 

We lopen over een platgetreden zandpad langs het strand. Mijn zaklampje verlicht het pad op de stukken waar het te donker is. Rechts van me is een woonhuis annex winkeltje. Ik zie opeens een metersgrote flits en hoor een keiharde klap. Elektriciteitsdraden springen en de flits zet de hele omgeving in een oogverblindend licht. En, het is pikkedonker.

Dan een oorverdovende dreun. De aarde zakt onder me weg en ik wordt gelanceerd. In slow motion zweef ik door de lucht een paar meter naar links. Ik kom neer op beide benen. Sander landt bij me in de buurt op zijn benen.

Ik hoor Sander zeggen: “Een aardbeving!”. Het dringt langzaam tot me door. Ik denk: o mijn god, dit is echt!

In het donker zie ik schimmen van een aantal mensen uit de woning komen en het zandpad oprennen. De posturen van vier volwassenen en twee jonge kinderen. Ik hoor iemand gillen, ik hoor een man schreeuwen, een vrouw en kinderen huilen. En de grond onder onze voeten beweegt en schokt opnieuw. 

Een paar meter links van me zie ik een boom. Ik denk: omarm die boom en mijn lief! Ik beweeg me naar de boom, reik mijn linkerarm uit naar Sander. Met mijn rechterarm houd ik de boom vast en trek mijn lief dichter tegen me aan. Ook hij omarmt mij en de boom. 

Ik omarm

Nu ik terugdenk aan die allereerste aardschok, realiseer ik me dat dit is wat ik doe: ik grijp naar wat me dierbaar is, naar wat ik denk dat zekerheid geeft en ik omarm! 

In bizarre omstandigheden, als een soort van primaire reflex, wat doe ik? Ik omarm! 

Hoe het verder ging. 

In het complete donker, met enkel mijn zaklampje in mijn hand, vonden we de weg naar Exotic House. De eigenaren van dit vakantiehuisje zijn Samy en Ria, allebei tweeëndertig. Op hartverwarmende wijze hebben ze ons opgevangen en zich om ons bekommerd. 

Die avond kwamen we met tientallen mensen samen op een voetbalveldje op zo’n honderd meter bij Exotic House vandaan. Samy en Ria voorzagen hun gasten van grondzeil, kleden, dekens en kussens. We werden opgenomen in de kring van hun families. Hier hebben we de nacht doorgebracht, terwijl de beangstigende naschokken maar door bleven gaan. 

Op maandagochtend 6 augustus liepen we bij het aanbreken van de ochtend terug naar Exotic House. We besloten een deel van onze spullen achter te laten en afscheid te nemen van deze plek en deze bijzondere mensen. Bij het afscheid verontschuldigde Ria zich voor wat er was gebeurd. Alsof zij er iets aan had kunnen doen. 

Het lukte Sander en mij aan het eind van de ochtend in een bootje te stappen en het vaste land van Lombok te bereiken. Het begin van een bizarre tocht met andere onzekerheden en ontberingen. En we hadden geluk, want tegen het begin van de avond bereikten we Lombok Praya International Airport. 

Exotic House

Exotic House van Samy en Ria

De ochtend na de aardbeving stond Exotic House van Samy en Ria nog overeind. Sinds de naschokken en de bevingen (!) van 9 en 19 augustus staan hun twee vakantiehuisjes nog overeind, hun eigen woonhuis echter is ingestort. Samy is een tijdelijk onderkomen aan het construeren. Vooralsnog leven zij nu dag en nacht buiten.  

Kortom, het is onzeker wanneer en hoe Samy en Ria weer zelf voor een inkomen kunnen zorgen. Een inkomen waar hun beider families en hun twee jonge kinderen op steunen en afhankelijk van zijn. 

Nu ken je mij misschien van de Free Hugs, die ik wekelijks gratis uitdeel in Haarlem. Na terugkomst uit Indonesie ben ik een inzamelingsactie begonnen en wil ik je vragen om een financiële bijdrage. Een donatie om Samy en Ria te helpen een nieuwe toekomst op te bouwen. 

Hugs for Lombok

Zondag 26 augustus organiseerde ik ‘Hugs For Lombok’ op De Grote Markt in Haarlem. Een kleine 60, 70 mensen zijn met ons huggend op de foto geweest. De eerste dagen van de actie is er ruim € 400,- gedoneerd. 

Ik wil je vragen een bedrag van € 10,- te doneren ter ondersteuning van Samy en Ria. Natuurlijk mag je donatie ook een ander bedrag zijn. 

Doneren kan via:  https://www.doneeractie.nl/hugs-for-lombok/-29562

Ook na 26 augustus blijven donaties welkom. Ik houd je graag op de hoogte over hoe het Samy en Ria vergaat en wat er met jouw donatie gebeurt via deze site en De Digitale Hug.