Deze is voor jou!

‘Het schijnt ook dat je libido in deze periode minder wordt,’ zegt ze en grinnikt. ‘Merk ik hier wel, jullie ook?!’

Ik grinnik en denk: ja, herken ik, maar dat speelde hier al langer, is ook gewoon een kwestie van leeftijd, lieverd.

‘Bij ons komt het ook omdat iedereen weer thuis is….. Nou zeg, kijk nou wie binnenkomt!’

Ik kijk naar mijn mobiel en zie het beeld veranderen. De camera vliegt met één draai door de huiskamer heen en komt tot stilstand bij een lange jongeman. Ik herken Gerald, de oudste zoon van mijn vriendin. Eenentwintig is ie inmiddels. Succesvol atleet, die na korte periode in Duitsland, weer tijdelijk terug is in het ouderlijk huis.

‘Dit is Rick, ‘ hoor ik de stem van mijn vriendin, ‘hebben elkaar zo lang niet gesproken….’

Gerald gaat zitten op de bank en mijn vriendin houdt haar mobiel op hem gericht. We praten over hoe het ons vergaat in deze bijzondere tijd. Een welbespraakte, zelfverzekerde jongeman. Ik ben aangenaam verrast en verwonderd. In mijn beleving lijkt het pas gisteren dat ik met ze meeliep naar de basisschool.

Na een poosje zeggen Gerald en ik elkaar gedag en mijn vriendin draait haar mobiel weer naar zich toe. Het beeldscherm toont haar gezicht nu van dichterbij. Ik zie de huid op haar gezicht dezelfde tekenen vertonen, waar ik me ‘s ochtends in mijn eigen spiegel over verwonder…. meer en meer lieve, kleine rimpeltjes. 

‘O, wat is het fijn om je weer te zien en spreken, lieverd.’ zegt ze. 

Ik voel een brede glimlach op mijn gezicht. 

‘Ja, dat heb ik ook.’

‘Want hoe lang kennen we elkaar nu? We worden zevenenvijftig, negentien…. ehm, acht-en-dertig jaar?! Knuffelen gaat voorlopig niet, he… Maar we kunnen wel onszelf knuffelen en dan afscheid nemen! Audrey deed me dat laatst voor, kijk….’ 

Ik zie haar opstaan van de bank en een paar stappen naar voren doen. Vanaf haar knieen is ze nu in beeld. Ze kijkt me aan, slaat de armen om zich heen en begint langzaam heen en weer om haar as te draaien.

‘Dag, lieverd! Deze is voor jou!’

Plaats een reactie