Op afstand samen

Mijn bordjes Free Hugs liggen op mijn werkkamer op de plank. Voorlopig houd ik ze binnen. In deze periode ontwikkelen we andere activiteiten waarbij verbondenheid een vorm krijgt. 

‘s Ochtends mediteer ik. Sinds een paar weken doe ik de begeleide meditatie ‘Aanvaarden en Vergeven’. Dit is een actieve meditatie, waarin ik een uur verbonden ademhaal. 

Het is dinsdagochtend en ik zit op de bank in onze woonkamer, in kleermakerzit. Ik heb een dekentje over mijn benen gelegd. Ik kijk naar het scherm van de laptop, die voor me op een tafeltje staat. In beeld zie ik de gezichten en schouders van zeven anderen. Op dit vroege uur klinken de paar woorden die we uitwisselen nog wat slaperig en ieder beweegt wat om zijn of haar houding te vinden. 

‘Als iedereen zover is, dan start ik het bandje.’ zegt Jonas die deze meeting heeft georganiseerd. 

Nu hoor ik de muziek, electronische klanken. ‘Zit ontspannen en maak het je makkelijk…’ zegt een mannenstem. Ik sluit mijn ogen en ga met mijn aandacht naar binnen. 

Een uur later en ik ben een ervaring rijker. Ik strek mijn armen. Naar de zijkanten en dan omhoog. Verfrist open ik mijn ogen. En zie op het beeldscherm hoe de een na de ander zich nog even uitrekt. 

‘Ik vond het fijn om het samen te doen’, zegt Mike. ‘Het helpt me om de regelmaat erin te houden.’

‘Ik vond het weer een bijzondere meditatie,’ zegt Lisette. ‘Maar ik heb het niet nodig voor mijn dagelijkse discipline om zo online af te spreken. Binnen mijn dagritme is het eigenlijk te vroeg, dus ik ga het bij deze ene keer laten.’

‘Ik vond het heel fijn.’ zegt Ymke. ‘Ook om het samen te doen, toch fijn om jullie even te zien en me zo verbonden te voelen. Ik zou het bijvoorbeeld wel iedere week een keer willen doen.’

‘Ik heb het nu via mijn mobiel gedaan,’ zegt Lorette ‘maar het geluid viel steeds weg, dus ik heb op gegeven moment mijn eigen bandje gestart en daar naar geluisterd. Dus heb soort van parallel met jullie samen meegedaan. Volgende keer haal ik dus echt mijn laptop hierbij tevoorschijn.’ 

Ik zeg: ‘Ik vind het fijn om jullie nu weer even te zien. Voor de meditatie en continuiteit daarin, heb ik deze afspraak niet nodig, maar vind het leuk om jullie stemmen weer even te horen en me zo verbonden te voelen. En ik wil volgende week best wel weer afspreken en meedoen.’ 

‘Ik vond het lastig om erin te komen,’ zegt Mirjam, ‘mijn kinderen liepen hier rond, dus ik zat me van alles te bedenken, ik kwam er niet zo in, het is nogal druk in mijn hoofd..’. 

We nemen afscheid van elkaar. Ik zie acht paar handen een namasté gebaar maken en lichte buiging naar voren maken.

Fijne dag!

Plaats een reactie