En verder gaat Puck

Het is Moederdag. Ik sta op de Grote Markt en vanuit de Barteljorisstraat zie ik twee jonge meiden in groene overalls mijn kant op komen. De ene zit op een bakfiets en draagt een fleurige bloemenketting om haar hals. De ander loopt langs de puien van de winkels langs en heeft een Mexicaans hoedje op. Ze kijkt strak naar de grond. Met een grijpstok raapt ze een blikje van de grond. Ze doet het blikje in een vuilniszak, die ze in haar andere hand bij zich draagt. 

Ik denk: hey, daar zijn ze weer, de Groene Muggen!

“Puck!” roept het meisje van de bakfiets naar de ander. Verder versta ik haar niet. 

Puck loopt nog een paar meter door, waarbij ze geconcentreerd naar de grond blijft kijken. Dan richt ze zich op, loopt naar de bakfiets. Nadat ze een paar passen heeft gedaan, kijkt ze langs het andere meisje en ziet mij staan. Loopt nu om de bakfiets heen en komt recht op me af. Ze opent haar armen, begint met verende tred te bewegen  en glimlacht.

“Jaaah!”, roept Puck. 

Ze houdt voor me stil en ik glimlach. We omarmen elkaar. 

Terwijl ik mijn mond naast haar rechteroor heb, fluister ik: “Kind, wat ben je goed bezig.”

Zonder een woord, laat ze haar armen weer zakken en maakt aanstalte om weer verder te lopen.

“Nog één ding,” zeg ik om haar aandacht weer te vangen, “vandaag is thema moederdag, besteed jij ook aandacht aan je moeder?”

Met vlakke stem antwoordt ze: “Ik heb cadeautjes en ga vanavond koken.”

En verder gaat Puck. 

Plaats een reactie