Vluchtige knuffels en een houtgreep

Ik sta op de Grote Markt, het is zaterdagmiddag. Ik zie marktkraampjes en winkelende mensen om me heen. Vanuit de Barteljorisstraat wandelen vier mensen in een rustig tempo. Een man en vrouw van een jaar of veertig, beiden zwart kort haar. En rondom hen lopen een jongen en meisje, allebei ongeveer tien jaar oud. Ook beiden zwart haar. 

Het meisje ziet me als eerste. Ze brengt haar mobiel omhoog en richt deze mijn kant op. De jongen ziet dit en lacht. Ook de man en vrouw kijken nu en glimlachen. Het meisje zegt iets tegen de vrouw en nu lachen ze allemaal. De mobiel is nog steeds mijn kant op gericht. Ik draai mijn lichaam een beetje, kijk ze recht aan en open mijn armen. 

‘Do you want a Free Hug?’ roep ik.

Ze blijven me aankijken en glimlachen. Ik houd mijn armen uitgestrekt en open. En wacht af. Even is er geen beweging, dan lopen ze langzaam naar me toe.

Opeens versnelt het meisje haar pas en komt voor me staan. Ze opent haar armen en we omhelzen elkaar. Ik doe mijn ogen dicht en breng de aandacht naar mijn lichaam. Ik voel een zachte druk rond mijn middel van twee armen. En ze zijn alweer weg…. weg knuffel. Ik laat mijn armen ook zakken. 

Ik open mijn ogen weer en zie dat de anderen nu om ons heen staan. Ze glimlachen nog steeds. Ik richt mijn gezicht en armen naar de vrouw. 

‘Do you wanna a hug too?’ vraag ik. 

De vrouw komt voor me staan en we omhelzen elkaar. Er is een vluchtige knuffel. En we laten elkaar weer los. 

Ik kijk de jongen aan en richt mijn armen geopend naar hem. Weer een knuffel, vluchtig. 

De man tenslotte draait zich een kwartslag om en komt naast me staan. Hij brengt zijn rechterarm rond mijn nek. Hij lacht en beweegt nu enthousiast en klemt zijn arm krachtig en onhandig rond mijn nek. Er ontstaat een soort van houtgreep. In een vloeiende beweging zorg ik voor wat meer ruimte rondom mijn nek. De man laat zijn arm iets naar beneden zakken. En ik zie tegelijkertijd dat het meisje haar mobiel weer omhoog gebracht heeft. 

‘Do you want to make a close up?’ vraag ik.

We staan nu naast elkaar met onze armen om elkaars schouder. En ik houd mijn bordje Free Hugs voor mijn borstkas richting de camera. 

Als de foto genomen is, komt het meisje weer in beweging en laat de mobiel zakken. Ze knikt haar hoofd een beetje. 

‘Thank you!’ zeggen we over en weer. ‘Have a nice day!’

Plaats een reactie